علاقه، اندیشه و مطالعه چیزهایی است که شما را به سوی موفقیت سوق می دهد امروز 1398/04/03

توسعه در گرو تفکرات مختلف

« اگر ما شبیه هم فکر کنیم، انگار هیچکدام فکر نمی کنیم »

این گفته یکی از جامعه شناسان است و این جمله بهانه ای شد تا مطلبی نوشته شود.

در روانشناسی یکی از اصول اولیه و بدیهی بحث تفاوت های فردی است و اندیشمندان این علم در توجیه آن نیازی به دلایل متقن ندارند و در ساده ترین نگاه به انسان ها اصلی ثابت شدنی و پذیرفتنی است و البته در بحث تفاوت های روحی، روانی و شخصیتی »نه جسمی« قدری تأمل برانگیز است، این تفاوت شخصیت ها، تفکرات و اندیشه ها در زندگی اجتماعی خود را به خوبی نشان خواهد داد، در یک نگاه کلی شاهد اختلاف افکار و نظرات خواهیم بود ولی آیا این اختلافات و این واقعیت در جامعه امروزی ما پذیرفتنی است؟ و آیا می توان از همه نظرات مختلف استفاده کرد؟ خوش بینانه ترین پاسخ این است که بگوئیم « به سختی » چرا؟ و بهترین پاسخ این است که ما فرهنگ مشارکتی را نیاموخته ایم و اگر هم آموخته ایم در عمل توان اجرای آن را نداریم و این امر  در سطوح مختلف جامعه به میزان کم و زیاد قابل رویت است از ارتباطات خانوادگی اعضا گرفته تا مدیریت ها در نهادهای مختلف، خود را کارشناس و هم فن حریف می دانیم و فکر می کنیم کسی بهتر از خودمان نمی فهمد و نمی تواند. اگر هم در مواردی احساس کنیم که دیگری سخنی بهتر می گوید به نحوی سرکوبش می کنیم شاید تا رقیب احتمالی را از سر راه برداریم.

مدیریت مشارکتی یعنی بتوانیم در هر جا از نظرات و دیدگاه های مختلف استقبال کرد و با عقل، منطق و درایت بهترین را انتخاب و یا ترکیبی از آنها به کار گرفت، متأسفانه آنچه امروز ما شاهد هستیم در اکثر قریب به اتفاق مدیریت ها، مدیریت سلیقه ای است و معمولاً یک مدیر می خواهد در سطوح پایین سازمان خود تا آنجا که ممکن است از افراد بالغ با رفتار کودکانه استفاده کند چون این افراد تابع محض و « بله قربان گو » هستند و افراد بزرگسال بالغ چون خلاقیت داشته و صاحب نظر می باشند نقاد هم هستند و این است که به سلیقه مدیران خوش نمی آیند هر چند که این افراد در مدیریت علمی به درد سازمان می خورند، اما اگر مدیران ما با مزایای مدیریت مشارکتی آشنا شوند قطعاً از آن استقبال خواهند کرد هر چند مدیریت بر افراد بزرگسال بالغ سخت است ولی به نفع سازمان است، توسعه و پیشرفت در تقابل اندیشه های مختلف شکل می گیرد که نشان دهنده آن است که افراد مثل هم فکر نمی کنند و به گفته آن جامعه شناس اگر « مانند همدیگر فکر کنیم، انگار که هیچکس فکر نمی کند،» امید که مدیران در جهت پیشرفت و توسعه بُعد مدیریت مشارکتی را در خود تقویت نمایند.

یک نظر بگذارید

آمار بازديد
افراد آنلاين : 2
تعداد مطالب : 372
بازديد امروز : 176
بازديد ديروز : 165
بازديد هفته : 176
بازديد ماه : 4376
بازديد کل : 404533